Depressief van je tenen tot je haartoppen

AAAAAAAaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrgggggggggggghhhhhhh Zo voel ik me. Ik ben al de hele dag aan het huilen. Kan niet stoppen, alles is teveel. Ik ben dolgelukkig dat de jongste ff in bed ligt. Ik kon de kids niet meer aan. Gisteren tijdens die mooie zonnige zondag heeft Noémie in een onbewaakt moment aan mijn rechterarm getrokken met als resultaat een nog pijnlijkere arm, nek en vnl hoofdpijn. Die hoofdpijn w natuurlijk geen haar beter met het huilen. Maar deze vicieuse cirkel is nog moeilijker te doorbreken dan ik dacht. Ik was al depri maar dit slaat alles. Ik slaap slecht, voel me rot overdag en kan de wereld zo slecht aan. Op de koop toe ik mijn persoonlijke arts op vakantie tot 3 september dus kan ik daar niet terecht voor raad. Ik heb al gedacht hier in de buurt een nieuwe arts te gaan zoeken maar mijn moeilijk verhaal van nul vertellen neemt zoveel ENERGIE en tijd in beslag dat ik zelfs dat niet zie zitten. Ik heb als een echt ontaarde moeder Chloé voor de televisie gedropt terwijl Noémie een dutje doet en zelf zit ik hier in de zetel met al mijn kussentjes rondom me met de laptop op schoot. Ik zou blij moeten zijn, zit in 'ONS' nieuwe huisje, heb vakantieplannen ( ok één weekje belgische kust maar 't is vakantie!) en de vakantie vordert zonder al teveel ongevallen. In tegenstelling tot hetgeen ik moet voelen ben ik zo DOWN dat ik seffens UNDER ga. Het feit dat 2van mijn vriendinnen net bevallen zijn van respectievelijk hun derde en vierde kind speelt ook een rol want hier is het helemaal zeker dat er geen kindje meer komt. :-( en ook dat is weer een extra reden voor me te doen huilen. Wie ooooooooooo wie geeft me een schop onder mijn kont om me bewust te laten worden van het geluk dat ik heb: 2 allergische maar anders gezonde kinderen: is immers niet aan iedereen gegeven. Ik heb gewoon een slaapkuur nodig maar waar kan je die tegenwoordig vinden??