het zat ff helemaal mis

in mijn lijf en in mijn hoofd ging het ff helemaal goed mis. Maar ik heb me herpakt en vandaag besloten om die negativiteit een beetje 'links' te laten liggen en te proberen voldoening te krijgen uit alle kleine dingen die leuk zijn etc. Ik weet helemaal zeker dat ik geen 'drugs' meer wil, het afkicken was ook al zo'n hell en met die dingen in mijn lijf was ik de grootste zombie op aarde, understatement... Mijn huidige medicatie helpt om 4-5 uurtjes te slapen, om de dingen bewust maar wel met pijn te beleven, maar liever dat dan dat rare mens met die glazige blik dat ik geworden was. Het werkt confronterend te horen dat je kind van 5 zegt mama je bent nu veel leuker dan toen ik naar vorige school ging ( en dus onder de morfine zat!) ik dacht ff maar kind mama is toch niet leuk, maar toen begreep ik het want nu zit ik naast haar in de zetel als ze voor'leest' en vertellen gaat. Toen lag ik neer en begreep geen jota van wat ze vertelde. Mijn jongste heeft nog steeds moeite met nieuwe contacten, en ik denk dat ook dat deels met mij te maken heeft, ik wilde nl helemaal niemand zien, kon toch geen conversatie volgen, dus waarom iemand laten komen, ergens heen gaan zat er zowieso bijna niet in! Ik ben vandaag al begonnen met het genieten. Chloé kwam van school na een dagje waarin ze gaan zwemmen was en ze heeft zich prima geamuseerd. Ik denk dat ik evenveel glunnderde dan zijzelf. Vanavond was het oudercontact avond.In een nieuwe school met nieuwe juffen en nieuwe ouders en kindjes. De meiden werden bij ventjes ouders ondergebracht en wij gingen er naartoe, veel kans om iemand te leren kennen was er niet. Wel kregen we een gesprekje met elke meid haar juf in hun eigen klas en de kans om de klas te 'onderzoeken/bezoeken' En wat was dit leuk.Maar het leukste ging nog komen: het gesprekje met Chloé's juf: Chloé is een gevoelig maar heel verstandig meisje die heel goed meekan in de klas. De schrijf en teloefeningen doorsparteld ze als de beste ze zit bij de top van de groep en krijgt extra oefeningen op haar eigen vraag. Ze kan ook heel leuk spelen en heeft reeds enkele vriendinnetjes gemaakt in de klas en op de bus. Ze heeft haar bijzonder goed en snel aangepast aan deze bestaande groep waarin ze de enige nieuwkomer is. GLUNDER GLUNDER ging ik toen denk ik, kon nog net thx voor dit gesprek zeggen en we gingen al richting Noémie's klas. Gesprek met juf van Noémie: na 10 dagen kat uit de boom kijken , begint Noémie nu los te komen en mee te doen met de groep. ze heeft veel last gehad van al de verschillende gezichten, 2 turnmeesters, oppasjuffen tijdens lunch en siesta, de juf, de kinderverzorgster en van Chloé die in een ander gebouw zit. Maar ze begint terug de noémie te worden die wij kennen. Koppig als ze iets niet wil, zoals één bepaald kindje dat naast haar wil zitten maar al aan haar haar heeft getrokken.... dit kan dus echt niet volgens haar....;-) Ze speelt zich te pletter en doet ook veel knutselwerk, zingt in het nederlands de aangeleerde liedjes JOEPIE dat samen oefenen werpt zijn vruchten af. Het is zo fijn dat we op deze school iedere week de liedjes en de versjes meekrijgen zodat we ook samen kunnen oefenen. Want ja ik kan lezen en heel erg vals zingen maar dat vinden de kinderen niet erg dat vals zingen!! hahahaha We zijn zo blij met onze keuzes en zo ontzettend fier op onze meiden mijn dag kan in ieder geval al niet meer stuk. En bij de volgende blues denk ik gewoon hier weer aan!