deze zaterdag begon zoals de meeste zaterdagen alhoewel met enige 'vertraging' vermits de meiden besloten dat we tot 8h35 mochten blijven liggen. Ventje knoopte er meteen nog een extra uurtje aan vast maar ik ging alvast met mijn twee kwebbeltjes naar beneden
daarna mochten we allemaal ontbijten en samen naar de winkel joepie jee NOT wat vinden we winkelen niet leuk! Ik weet het we zijn niet normaal, maar wat is tegenwoordig normaal?
Terug thuis ventje gesommeerd alles op te bergen want ik ben weer eens helemaal OP, de kids werken ook goed mee en mama die zit in de zetel met al haar kussentjes!!!
na een welverdiende lunch mogen we weer op de baan! We moeten de vier broeken van ventje gaan ophalen midden van 't stad. Leuk, NOT! We nemen de tunnel, leuk een ongeval, lekker bumperplakken gedurende 30 minuten in een donkere niet goed geventilleerde tunnel. Met twee madammekes op de achterbank die elke 2 minten vragen waar is het licht, is het nog ver...?
Eindelijk aangekomen krijgen we nog de schrik van ons leven te verwerken! IK was maandag al langs geweest en hun gevraagd de broeken enkel mee tegeven na bewijs van identiteit! Ze gaat dus naar de eerste reserve kijken en ziet nergens broeken, klop klop klopper de klop ging ons hartje! Tweede reserve nog niets......................na 15 minuten komt z met een grote glimlach en 4 broeken aanzetten joepiejee. We zijn echt blij en ze zijn ook nog eens goed afgewerkt!
Terug thuis stort ik terug in, kan mijn rechter arm niet meer gebruiken en moet eigenlijk nog koken en wil met de kids spelen. Verder dan in de zetel hangen kom ik weer al niet. Ik huil vanbinnen. Maar de zon schijnt en de kinderen spelen zoetjes buiten op het terras en ventje is het gras aan het maaien. Na het maaien zet hij mijn ligstoel in de tuin het is zo'n lekker weer en roept mij buiten de lieve schat. Ik ga daar wat liggen en geniet van mijn drie grote liefdes
Een zaterdag om niet snel te vergeten
foto van de bekkentrekdames
Geen opmerkingen:
Een reactie posten