Afscheid nemen doet zo'n ZEER

Ik ben zo triest , kan niet stoppen met huilen. En neen het gaat een keer niet om mijn gezondheid. Daar heb ik al tijden geleden afscheid van genomen.

Maar mijn maatje, mijn vriendin, mijn soulmate ( anders dan mijn ventje), zij die sinds het begin elke week bij me binnen loopt en vraagt waar ze kan helpen. Zij , waarom zij! moet vluchten voor haar wraakzuchtige ex vriend, die haar en haar dochter iets wil aandoen, en haar dochtertje van 4 regelmatig hardhandig aanpakt zowel verbaal als fysiek.

Ze zijn al jaren uit elkaar, ze is vorig jaar voor de ogen van haar dochter door hem verkracht en nog deed het gerecht niets! Nu dat het kind duidelijke blauwe plekken had nadat ze hem tegen kwamen in de straat en hij haar met kracht wilde mee nemen, w ze iets serieuser genomen. Ze is Poolse en spreekt slecht frans of nederlands maar zeer goed engels. Het kost haar hier in België stukken van mensen om haar zaak te verdedigen want alles moet door een officiele tolk vertaald w en dat is natuurlijk tegen betaling.

Ze kan me niet zeggen waar ze naartoe gaat, ws naar Polen denk ik, als ze niet ergens in België kan onder'duiken' via de politie.

Ze is net afscheid komen nemen en ik kan dit afscheid niet aan, ik kan het er niet nog extra bijhebben vind deze hele situatie zo onwezenlijk en wil haar bij mij houden en beschermen.

Het is zo oneerlijk waarom moet het slachtoffer vluchten omdat het juridisch systeem haar in de steek laat. Slik snik

De meiden hebben foto's van mij en haar genomen die heb ik ook voor haar afgeprint, maar ik vrees , neen ik weet bijna zeker dat ik haar nooit meer terug zal zien.

Noémie komt mijn tranen drogen en zegt mama niet huilen dus ik ga dit berichtje maar doorsturen en een poging doen mijn tranen te drogen.