wie ben ik

zelfs de apothekeres ( zeg je dat tegen een vrouwelijke apotheker?) vond dat ik anders was.!

Ik voel me ook anders, ben ook anders, kijk anders tegen het leven en leef nu echt van dag tot dag. Verwacht niet echt iets van verandering binnen de kortste tijden. Dus ik leef per moment en ik kijk niet meer naar de toekomst. Ik geniet van het nu. En de rest komt later...

Ik straal dit blijkbaar ook uit want verschillende mensen zeggen me dat ik er beter uitzie. Maar eigenlijk is dat alleen de onrust in mij die dieper verstopt is.

De PIJN is hetzelfde maar de beleving is anders, maakt dat zin? pfff ik weet het echt niet. Dit is zoooo moeilijk uit te leggen. Wie zal het me vertellen. Hoe ga ik verder van hieruit?

Ik hoop zo dat deze mentale toestand gaat blijven bestaan en dat ik die berusting mag blijven beleven , het geeft me een zekere rust. hihihihihihihihihi twee keer hetzelfde rust/berusting ik moet wel heel rustig zijn om deze zin te schrijven. ZEN- ZEN