Besluitvorming

is niet mijn sterkste kant.

Zeker niet als het terug om een operatie gaat. Na de vorige mislukking op 11 mei 2005 ben ik niet meer zo happy als ik denk over 'heringrijpen'.

Op 7 mei ben ik op consultatie geweest bij een andere specialist die mijn pijnarts goed kent. Die andere specialist werkt ook in een pijnkliniek als anesthesist maar doet ook aan implantaties van medullaire neurostimulators. Ik had van verschillende bronnen vernomen dat deze arts geen operatie gaat voorstellen als hij geen 'zekerheid' heeft dat het iets zal opbrengen voor de patient. Je w ook in een conventie regulatie programma ingeschreven en de stappen die genomen moeten worden zijn heel erg streng gecontrolleerd.

Na een gesprek van één uur met deze arts Dr L.P. werd het voor hem duidelijk dat ik alle indicaties had om deze operatie te ondergaan. Ik heb er één week over nagedacht en ben dan nog eens met mijn eigen pijnarts Dr. D.B. gaan spreken en heb haar gedachten gevraagd. Zij is er HELEMAAL voor.

Op 16/5 nam ik dan contact op met het ziekenhuis waar dr L.P. werkt om het proces in gang te zetten. Ik kreeg daar eerst te horen dat ik niet in de conventie kon omdat ik al elders in een pijnkliniek ingeschreven sta. Pffff dat *********** flut ziekenhuis waar ze me alleen narcose aanboden en niets anders en waar ik welgeteld 4 keer ben gaan consulteren, zal nu roet in mijn plannnen komen gooien!!

Ik denk het NIET. Samen met Dr. LP en de verpleegkundige verbonden aan zijn team, dokteren ze nu een plan uit om dit probleem te omzeilen. Eens dat gebeurd is krijg ik de eerste afspraken