paranormaal? of abnormaal

Soms w ik zo gek van mijn gedachten! Ik denk aan iemand en krijg er rare gevoelens bij. Zo ook weer eergisteren. Ik denk tijdens het ontbijt aan een goede vriendin en er komen tranen naar boven. Ik weet dat ze geen problemen heeft, dus ik denk ik ben gewoon een beetje melancholisch met alles wat komen gaat.

Maar deze gevoelens achtervolgen me de hele dag. Zelfs als ik met de kids op de gymclub zit heb ik het moeilijk om niet met mijn gedachten af te dwalen naar M. Dus vandaag bel ik haar en vraag hoe hte gaat. Ze zegt met mij gaat het naar behoren goed maar mijn tante is op woensdag overleden om 7 uur 's ochtends. En het is moeilijk voor iedereen want het was echt een plotse dood en we kunnen het nog niet vatten (ze huilt ). Pfff. Ik zeg maar niets over mijn gevoelens en praat nog wat met haar. Maar ik denk bij mezelf gaan we deze toer weer op.

Waarom zeg ik dat? Wel we moeten hiervoor een stukje terug in de tijd.

1995: Ik loop stage in een afgelegen ziekenhuis in de bergen in Nepal en op 15 september om 15u34 (denk nu niet dat ik dit alles nog zo goed van buiten weet, maar ik vond het zo raar dat ik het in mijn dagboek noteerde) ruik ik heel sterk wierook. Terwijl er in de verste verre geen wierook aan het branden was. Ik krijg enkel dit sein wat ik heel raar vind , naar huis bellen kan vandaaruit niet. Als ik een maand later terug in Kathmandu ben bel ik naar huis om te vragen hoe alles er gaat, allang de wierook vergeten zijnde. En mijn moeder verteld me dat haar tante, de dame bij wie ik elke dinsdagmiddag ging eten sinds ik daar in de buurt studeerde, overleden is op 15 september. Ik dnek dat ze even dacht dat ik opgehangen had wist echt niet wat ik dneken moest. Ik vraag haar rond hoe laat ze overleden is , ik hoor mijn moeder nog zeggen, maar Kat dat maakt toch geen verschil , dood is dood. En dan zegt ze toch het was ergens tussen 3 en 4 in de namiddag. Slik. Ik heb toen maar niet over mijn gevoelens verteld , heb daarvoor gewacht tot ik terug thuis was. en alles leek perfect te kloppen 15u34 en alles. IK begrijp niet waarom ik dit voelde en ook niet waarom ik dan ook niet meteen weet over wie het gaat. Ben ik paranormaal begaafd in de miniversie of ben ik gewoon abnormaal gek!

Zo ook met brieven en mails. soms krijg ik er zo rare gedachten bij dat ik denk ik moet deze persoon meteen bellen of schrijven en vragen wat er gaande is.

Ik spreek dan niet over gevoelens van doodgaan of vreugde maar ook frustratie, angst enz. Heel naar. Ik probeer er vaak niet te diep op in te gaan maar soms kan ik me niet inhouden en reageeer ik en probeer ik te vissen vanwaar mijn gevoel komt. Ik hoop dat ik hierdoor niet teveel mensen voor de borst stuit. En meestal leg ik ook uit dat het door een voorgevoel van mijn kant komt en dat ik verder ook niet weet wat het wil zeggen.

En voor iemand gaat denken laten we Kat vragen of we de lotto gaan winnen: kijjk daaar kan ik dus ECHT NIETS van. Ik kan nog niet eens zeggen of mijn operatie volgende week een succes gaat worden of niet!!!!!