ons gezinnetje

Mijn man is weer een beetje aan het herleven, zijn nieuwe job is HEEL rustig , soms wat TE rustig voor deze work-a-holic. Maar bon zijn chef heeft hem gisteren duidelijk gezegd dat hij het rustig aan mag doen tot zijn vorming volgende week en dat hij daarna het zeker nooit zo druk zal krijgen en nooit onder druk gezet zal worden. Zijn werk is waardevol en hij weet wat hij doet als hij nu even de protocols op papier kan zetten dan is iedereen bij van mijn man's werkmethode. Dus die is terug volledig Werkgelukkig. Nu alleen nog zijn maag helemaal beter krijgen en een gezondere vrouw en brave kids en hij is de gelukkigste man van de wereld! Zonder zever:zijn maag is eindelijk na 5 weken optimale dosis medicatie een beetje kalmer aan het worden en van de 40 g mag ie sinds eergisteren eindelijk naar de 20 mg Nexiam. Hij zit wel enorm in met mijn opname en de risico's , over thuis zitten met de kids is hij niet angstig, hij hoopt wel dat zijn ouders gaan helpen met de kids af te halen van de bus elke dag, want hij kan zich echt geen week vrijmaken van zijn werk, toch niet als het eind november of december is als ik naar het ziekenhuis moet.

De meiden

Vinden zich verkleden en grimmen heel erg leuk. Om in de sfeer van het feest der doden te blijven gingen ze als heksen door het leven op vrijdag namiddag en avond. heel erg leuk is het geworden

Chloé had een geweldig eerste rapport waar we allen heel trots op waren voor taal (nederlands) scoorde ze 97,50%, voor wiskunde 94.4% en voor Wereld Orientatie(WO) 93.8%

Zie je me glunderen... overal zat ze ruim boven het klasgemiddelde en de juf en mevrouw directrice hadden lovende woorden over voor dit resultaat. En dat terwijl ik net voor haar examens in het ziekenhuis lag en er hier altijd veel commotie is rond mezelf.

Noémie die is nog steeds dezelfde speelse guitige meid die ze altijd al is geweest, ze reageerde op mijn ziekenhuisverblijf met een hongerstaking die vnl 's middags en 's avonds merkbaar waren. Eigenlijk heeft ze enkele weken geleefd op 1 glas melk en 1 boterham en een halve hap aardappeltjes. Zelfs toen ik al één week thuis was ging ze nog niet meer eten maar sinds het bezoek van Chloé's vriendje vorige week donderdag is er een verschil van dag en nacht op te merken. Ze is gaan eten als een bootwerker ( net zoals T donderdag deed!!!) wil altijd maar meer aardappeltjes en groeten of pasta en groenten, vlees is nog steeds geen favo maar dat heb ik ook dus vind ik dat helemaal niet erg. ze eet zoveel en goed dat ze zelfs geen plaats heeft voor een waterijsje dat ik al een paar keer heb aangeboden terwijl dat ze dan normaal als eerste uit de diepvriezer gaat halen.

Voila tot daaar hun relaas. Ik ja dat moet ik hier niet meer opschrijven over mij weten jullie meer dan genoeg