Reactionele Depressie

Depressie met een grote D. Ik dacht dat ik dit, de reactionele depressie, onder de knie had! Weten te dompteren, de baas te zijn met mijn ingesteltheid en mijn medicatie.

Maar hoe ik dit beter moet maken, minder down en negatief moet zijn, zie ik nu eventjes helemaal niet in. Wat er vorige week in het ziekenhuis gebeurde is niet niets. Vrijdagavond had ik de coördinatrice van het pijnteam aan de lijn , ze was niet echt op de hoogte van het gebeuren!!

Toen ze mijn verhaal aanhoorde reageerde ze serieus verschrikt, ze was helemaal niet te spreken over de 'behandeling' die ik kreeg. Ze excuseerde zich dat ze vorige week niet aanwezig was en ze verontschuldige zich voor het gebeuren!!! Dat juist zij haar verontschuldigingen aanbied terwijl ze zelfs niet aanwezig was en niet actiefs aan de situatie kon veranderen Wat een situatie toch niet veranderen kan!!! Was zij maar aanwezig geweest vorige week!!!!!!!! Pfffffffff dit had zoveel voor mij betekend vorige week!

Ik ga nog enorm veel tijd nodig hebben om ook dit weer te boven te komen, maar met de hulp van de psycholoog en van mijn man en meiden gaat het lukken ik weet het gewoon, het moet ook "gewoon"...

Hopen jullie met me mee dat de verandering snel komt!!!!!!!!!