en vandaag.?

Ik moest vandaag terug naar Jihad , mijn microkinesist, en ik vertrok reeds vroeg maar al gauw zag ik in dat het zo echt niet zou gaan!

Dus belde ik een hulplijn: mijn moeder, ze kwam me ophalen in oudergem eens ik klaar was bij de microkiné en zorgde ervoor dat ik terug naar huis geraakte zonder helemaal uitgeput te zijn!

De kiné heeft er weer voor gezorgd dat ik iets minder hoofdpijn heb. Gelukkig want het afschuwelijkste deel van al dit ziek zijn is nog steeds de hoofdpijn die me mijn verstand weg neemt, mijn concentratie vermogen afbreekt, etc etc

Ik kreeg vandaag een heel dikke enveloppe in de bus met informatie over fibromyalgie behandelingen met cymbalta. De indicatie tot het gebruik van dit medicijn is in Amerika een feit en blijkt goede resultaten te geven. Zou ik het dan toch moeten proberen? 'k weet het nog niet goed maar ik kan beter zeer goed geinformeerd zijn als ik naar mijn pijnarts terug keer.

Vandaag vertelde ik mijn fantastische microkiné dat ik niet meer alleen kon komen! Hij zei dat dit geen enkel probleem was en dat ik maar moest bellen als ik op een chauffeur kon rekenen om me te bellen en op te halen. Want ook hij zag in dat ik dit niet meer op deze manier kon blijven doen. Ik ben dolblij dat ik het heb aangekaart met hem. Ik voel me opgelucht en rustiger.

De volgende stap is het bespreken van mijn nachten, hiervoor belde ik een andere hulplijn, mijn pijnarts, van haar mag ik de dosis spierontspanner 2 à 3 dagen opvoeren om zo enkele nachten te kunnen bij slapen. De angst gevoelens die zo alles overweldigend zijn plaatst ze duidelijk in het beeld van de fibromyalgie. Ze weet ook dat ik volgende week donderdag terug op controle moet naar het helse ziekenhuis , wel bij de juiste arts, en bij de psycholoog daar. Ze was ook trots op me dat ik al verschillende keren toegegeven had aan mijn trieste gevoelens , want volgens haar ben ik nu pas aan het beginnen met het rouwproces. Van het afscheid dat al bijna 4 jaar duurt. Het werd dringend tijd dus. Want je kan niet eeuwig blijven doen alsof er niets aan de hand is. Ik word eindelijk volwassen als het op mijn pijnen aankomt. Het rouwen kan beginnen en het helen van de oude wonden is de volgende stap. Er zullen altijd wel nieuwe wonden bijkomen maar ik voel me nu een stuk sterker ( zeg ik nu wacht maar tot er weer iets mis gaat, dan verplicht ik mezelf hier terug te komen lezen!)

Daarna zette ik de derde hulplijn aan, mijn laptop en hier zit ik dan een berichtje te tippen, en mijn verstand op nul en blik op oneindigtherapie pogen toe te passen!

Het lukt niet meteen maar Rome werd ook niet op één dag gebouwd! Toedeloe, Hasta luego, Sayonara dat is wat ik tegen die rotgedachten wil zeggen, ga iemand anders leven verzieken of nog beter ga ergens in een geul liggen en kom er nooit meer uit!

Ik ga er geraken, ik ga er geraken, ik ga er geraken, ik ga er geraken. Ik ben niet zomaar klein te krijgen ik ga er geraken