Hier wil ik alles wat mijn dochters en mezelf aangaat neer gaan zetten. A cause de mes douleurs chroniques/fibromyalgie je ne suis pas la plus facile des mamans . I just wan't to leave something somewhere where i can share the good and the bad things that happen to us.
dinsdag 6 januari 2009
Ik ben de baas!!
Ik heb met mijn eigen afgesproken met niet neer te leggen bij al het aftakelen van mijn lichaam maar er ook niet meer constant tegen te gaan vechten.
Alleen voor de dingen die het echt waard zijn ga ik nog extra boven de pijngrens maar voor banale zaken ga ik me echt niet meer gaan pijnigen om dan daarna nog eens te gaan afzien van de gevolgen!
IK BEN RUSTIGER echt veel rustiger voel me mentaal ook een stuk positiever, beter, sterker en dat ondanks het feit dat mijn lichaam het vaak laat afweten.
Ik geniet van mijn kinderen en van mijn man en eigenlijk ook een heel klein beetje van het leven ( dat is bijna 4 jaar niet het geval geweest).
Dit nieuwe jaar is ook het jaar waarin ik zoveel terug zou willen gaan doen ( indien de fysiek wil volgen natuurlijk), op reis naar de warmte, schilderen, mozaiek, lezen, koffie( thee) kletsen met vriendinnen en vrienden, tijd nemen om te genieten van het leven!!!
Kleine dingen zoals een goed werkende douche doen me een enorm plezier en ik geniet dan ook tenvolle van al die dingen. Een glimlach van een van mijn dochters is ook goud waard, een ik hou van je van mijn man is ook zoiets waardevols.
Ik heb me erbij neergelegd dat er geen kinderen meer komen, heb alle baby spullen weggedaan en het voelt nog niet 100% goed maar ik geraak er.
Sinds net voor kerst krijg ik nieuwe medicijnen voor de chronische pijnen en deze werken ook voor de fibromyalgie en volgens mij lijken ze aan te slaan!!!!!! De pijn is af en toe te harden dit had ik nooit durven dromen af en toe heb ik slechts 3-5/10 pijn en voor de rest kom ik zelden in rust boven de 7/10 uit. Wat een verschil met de rustpijnen enkele maanden terug waar 9-10/10 legio was! Bewegen doe ik nog niet overdreven veel want mijn linker achillespees hindert het lopen nog te fel maar volgende week maandag mag ik terug naar een arts van het revalidatiecentrum en gaan we samen zien wat we hieraan kunnen doen. Want stappen is mijn vrijheid en die ben ik nu deels kwijt.
Kortom ik mag denk ik aan een nieuw leven beginnen!! ik ben er nog niet maar zal er ooit wel geraken!!!!!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten