trip down memory lane!

Noémie's juf vroeg vrijdag om een foto van Noémie als baby en een foto van nu. En zo begon de ellende!!!! Ik heb het er vorig jaar of het jaar daarvoor ook al eens over gehad maar het feit dat het kinderen krijgen voor mij gedaan is, is naast mijn gezondheidsprobleem een HEEL ERG moeilijke zaak!!

Ik zit dus al sinds dan met dat eeuwige gevecht in mijn hoofd, het moeten opgeven van zovele dromen. De verdere kinderwensvoor altijd moeten begraven. Nooit meer beweging in mijn buik, nooit meer borstvoeding, nooit meer een nog glibberig warm kindje aan mogen nemen en kunnen snuffelen aan je verse kindje. Wat vind ik dit afschuwelijk moeilijk bijna even moeilijk als niet moeilijker dan het afscheid moeten nemen van mijn valide lijf.

Naast aan mijn man kan ik dit bij niemand kwijt. Vandaag het ik weer de wind van voren gekregen voor andere zaken maar het zijn altijd dezelfden die zich dusdanig opstellen dat ik ergens in het proces gewond ga geraken. Dus ik moet echt meer en nog meer mijn best gaan doen om me niet te laten raken door hun woorden.

OK dit lijkt wel heel erg Chinees voor de meesten onder jullie maar enkelen weten over wie en wat het gaat.

Ik moet echt een afscheid nemen van wat mijn toekomst had kunnen zijn, maar ondertussen heb ik al genoeg ervaring om te weten dat ik niet meer naar het verleden mag kijken maar dat de toekomst deze is waar ik vandaag aan het bouwen ben en waar ik dag in dag uit hard aan moet werken!!

Ik wil ook absoluut geen medelijden, ik wil gewoon HERKENNING voor mijn pathologie en zelfs dat is soms veel teveel gevraagd. Maar ik koos deze ziekte niet, ze kozen mij en als ze dat deden dan hebben ze daar zeker een goede reden voor en denken ze dat ik al dit kwaad aan moet kunnen. En nu ga ik genieten van mijn bed Slaapwel