12 Dagen kortademig

Na 12 dagen quasi niet kunnen uitademen zit ik hier nu heel erg rustig uit te ademen en ik geniet van de LUCHTledigheid lol.

Mijn huisarts en ikzelf waren ten einde raad. Wisten niet meer wat we met mij zouden gaan aanvangen moest het vandaag niet beter geworden zijn! Dat gaf de ha me helemaal toe deze morgend bij de 7 de afspraak die ik de laatste 12 dagen met hem had!

De piep die van ver hoorbaar was kon je nu enkel nog bij stilte horen en met een stethoscoop! Ik weet niet hoe ik jullie moet zeggen hoe opgelucht ik ben.

Mijn allerliefste ventje, soulmaatje zit nu voor de eerste keer sinds dan in de tuin te werken en een sigaartje te smoren. Hij heeft al zoveel waters met me doorzwommen, al veel teveel meegemaakt voor een koppel! We zijn overal en altijd al doorheen geraakt. Maar gaat dit blijven duren!!?? Ik hoop het zo , hij is echt de enige man voor mij en ik wil hem nooit meer kwijt.

Ondanks dat we soms beiden doodop zijn en over onze toeren zie we elkaar doodgraag en de kids die horen ook bij ons.

Waarom al deze ziektes, pathologiëen en ongevallen nu net ons moeten treffen dat begrijpen we niet, maar moeten we dat begrijpen? Dat weet ik nu juist ook niet. Volgens mij moeten we ons vechtersinstinct boven laten borrelen en onze armen niet laten hangen!

En in deze kruistocht kunnen we alle mogelijke "hulp" gebruiken!!!

Dus waar je ook maar kan ons een steuntje in de rug geven zal dit ten zeerste op prijs w gesteld.